Για σχεδόν μια εβδομάδα, ένα 17-year-old αγόρι που είχε εξαφανιστεί, εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει ίχνη κατά τι ήταν υποτιθέμενο για να είναι μια ρουτίνα με τα πόδια. Ανησυχούν οι γονείς επικοινώνησαν με τις αρχές αμέσως, και σύντομα οι ομάδες έρευνας και τοπικούς εθελοντές εντάχθηκαν στην απεγνωσμένη αναζήτηση. Είχε δει φορώντας ένα κόκκινο T-shirt και μαύρο σορτς.
Ημερών από την αναζήτηση βρέθηκε τίποτα—μέχρι την έβδομη ημέρα.
Είχε κανονίσει να συναντήσει ένα φίλο στα προάστια εκείνο το βράδυ, αλλά δεν τα κατάφερε. Όταν σταμάτησε να ανταποκρίνεται σε κλήσεις ή μηνύματα, η ανησυχία γρήγορα μετατράπηκε σε πανικό. Η αναζήτηση ξεκίνησε εκείνο το βράδυ, εστιάζοντας σε μια βαλτώδη, δασώδη περιοχή κοντά σε ένα παλιό φράγμα—την τελευταία γνωστή θέση είχε δει.
Το έδαφος ήταν αμείλικτος—πυκνά καλάμια, λασπωμένα μονοπάτια, και διαποτισμένο λόγους. Δύτες πλυμένα τα νερά, κηφήνες που αιωρούνταν πάνω από το κεφάλι, και οι άνθρωποι χτενισμένες μέσα από το δάσος, αλλά το αγόρι παρέμεινε λείπει.
Στη συνέχεια, την έβδομη μέρα, η ελπίδα να μετατραπεί σε απογοήτευση.
Μια κόκκινη λάμψη ανάμεσα στα πυκνά χαμόκλαδα που αλιεύονται εθελοντής μάτι. Εκεί, κρυμμένος ανάμεσα στα καλάμια και τις ρίζες των δέντρων, τον βρήκαν—άψυχο, ξαπλωμένος στο πλευρό του. Το ένα πόδι ήταν παγιδευμένοι σε ένα σκουριασμένο κυνήγι του διαβόλου, και από καιρό εγκαταλειμμένη και ξεχασμένη.
Στοιχεία του αγώνα που περιβάλλεται τον: σπασμένα κλαδιά, τσαλακωμένα γρασίδι, σημάδια από την ξέφρενη προσπάθεια να σπάσει ελεύθερο. Είχε πολεμήσει για να επιβιώσει μέχρι την τελευταία του πνοή.
Ήταν πολύ αργά. Οι τραυματιοφορείς δεν είναι πλέον απαραίτητες. Ακόμα και τους πιο έμπειρους αξιωματικούς στάθηκε στη σιωπή. Ένα στράφηκε μακριά, σκουπίζοντας τα δάκρυα από το πρόσωπό του.
Κάποιος ψιθύρισε, “ήταν εδώ όλη την ώρα… περάσαμε αυτό το μέρος του το δάσος από την πρώτη μέρα, νομίζοντας ότι ήταν πολύ απίθανο.”
Αργότερα, έγινε γνωστό ότι ο έφηβος είχε υποκύψει γρήγορα το σοκ και την απώλεια αίματος. Δεν μπορούσε να καλέσει για βοήθεια—δεν υπάρχει σήμα, και το τηλέφωνό του, πέθανε σχεδόν αμέσως. Αν και φώναξε, κανείς δεν άκουσε.
Η τραγωδία αναστάτωση που μέσα από ολόκληρη την περιοχή. Για μέρες μετά, ο κόσμος ήρθε να θέσει τα λουλούδια στο φράγμα—πένθους, που θυμάται και τιμά τη ζωή ενός νέου χαθεί πολύ σύντομα.
