Ο πόνος της απώλειας δεν περιγράφεται με λέξεις, ειδικά όταν πρόκειται για ανθρώπους που περπάτησαν χέρι-χέρι σε μια διαδρομή ζωής δεκαετιών. Ο Δημήτρης Πιατάς, εμφανώς συντετριμμένος, άνοιξε την καρδιά του και μίλησε για το κενό που αφήνει πίσω του ο πολυαγαπημένος του φίλος και συνάδελφος, Χρήστος Βαλαβανίδης. Η είδηση του θανάτου του σπουδαίου ηθοποιού έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στον καλλιτεχνικό κόσμο, αλλά για τον Πιατά δεν ήταν απλώς ένας συνάδελφος που έφυγε· ήταν το άλλο του μισό στη σκηνή και στη ζωή.
Οι δυο τους δεν ήταν μόνο συνεργάτες. Ήταν συνοδοιπόροι, δύο ψυχές που δέθηκαν από τα πρώτα τους βήματα, μοιράστηκαν το σανίδι, τα παρασκήνια, τις αγωνίες και τις μεγάλες επιτυχίες. Ο Δημήτρης Πιατάς, με τη φωνή του να σπάει από τη συγκίνηση, χαρακτήρισε τον Χρήστο Βαλαβανίδη ως τον εξαιρετικό του φίλο, έναν άνθρωπο που υπήρχε πάντα εκεί, σταθερά δίπλα του, σε κάθε δυσκολία και σε κάθε χαρά. Η σχέση τους είχε σφυρηλατηθεί μέσα στον χρόνο και τίποτα δεν μπορούσε να κλονίσει αυτόν τον ισχυρό δεσμό που κράτησε για πάντα.
Η ατμόσφαιρα είναι βαριά και οι αναμνήσεις πλημμυρίζουν το μυαλό του σπουδαίου ηθοποιού. Θυμάται τις ατέλειωτες ώρες συζητήσεων, τα κοινά όνειρα που έκαναν ξεκινώντας την καριέρα τους και τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο ο Χρήστος επικοινωνούσε με το κοινό αλλά και με τους δικούς του ανθρώπους. Ο Πιατάς στάθηκε ιδιαίτερα στην ποιότητα του χαρακτήρα του Βαλαβανίδη, τονίζοντας πως η απουσία του είναι μια τεράστια απώλεια για τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά κυρίως για εκείνον προσωπικά, αφού έχασε ένα κομμάτι της ίδιας του της ύπαρξης.
Η θλίψη που βιώνει ο Δημήτρης Πιατάς είναι βουβή και βαθιά. Δεν είναι μόνο ο θάνατος ενός καλλιτέχνη, είναι ο αποχωρισμός από έναν άνθρωπο που θεωρούσε οικογένεια. Οι στιγμές που πέρασαν μαζί, τα γέλια στις πρόβες και η αμοιβαία εκτίμηση που έτρεφαν ο ένας για τον άλλον, αποτελούν πλέον μια πολύτιμη κληρονομιά που ο Πιατάς θα κουβαλάει μέσα του για πάντα. Το “αντίο” είναι δύσκολο, σχεδόν ακατόρθωτο, όταν η φιλία έχει τέτοιο βάθος και τέτοια ιστορία.
Η συγκίνηση στον λόγο του Πιατά αντανακλά το μέγεθος της προσωπικότητας του Χρήστου Βαλαβανίδη. Ήταν ένας άνθρωπος που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του, όχι μόνο με το ταλέντο του, αλλά και με την ανθρωπιά του. Ο Δημήτρης Πιατάς παραμένει εκεί, θρηνώντας τον φίλο του, τον άνθρωπο που ήταν για εκείνον ο δικός του “εξαιρετικός Χρήστος”, υποσχόμενος πως η μνήμη του δεν θα σβήσει ποτέ όσο υπάρχουν άνθρωποι που τον αγάπησαν τόσο αληθινά.
