Ο Γιώργος Δασκουλίδης δεν υπήρξε ποτέ ένας καλλιτέχνης που φοβόταν να πει την άποψή του, ακόμα και αν αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το ρεύμα της εποχής. Αυτή τη φορά, ο γνωστός τραγουδιστής παραχώρησε μια συνέντευξη που αναμένεται να συζητηθεί έντονα, καθώς τοποθετήθηκε με απόλυτη ειλικρίνεια και μια δόση νοσταλγίας για τα παραδοσιακά πρότυπα που, όπως φαίνεται, θεωρεί απαραίτητα για την ισορροπία της κοινωνίας μας.
Ο αγαπημένος λαϊκός ερμηνευτής δεν μάσησε τα λόγια του όταν η κουβέντα έφτασε στο φλέγον ζήτημα της έμφυλης ταυτότητας και των σύγχρονων κοινωνικών αλλαγών. Με έναν λόγο σταθερό και γεμάτο πεποίθηση, εξέφρασε την ξεκάθαρη προτίμησή του στα διακριτά όρια ανάμεσα στα φύλα. Για τον Γιώργο Δασκουλίδη, η ομορφιά της ζωής και των σχέσεων κρύβεται στην ιδιαιτερότητα του κάθε φύλου. Θέλω η γυναίκα να είναι γυναίκα και ο άντρας να είναι άντρας, δήλωσε χαρακτηριστικά, δίνοντας αμέσως το στίγμα των πιστεύω του.
Η εξομολόγησή του όμως δεν σταμάτησε εκεί. Ο τραγουδιστής προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, σχολιάζοντας την τάση προς το ουδέτερο που κυριαρχεί όλο και περισσότερο στον δημόσιο διάλογο και την καθημερινότητα. Το ουδέτερο δεν μου αρέσει, παραδέχτηκε χωρίς περιστροφές, εξηγώντας πως αυτή η έλλειψη σαφούς ταυτότητας τον βρίσκει προσωπικά αντίθετο. Στα μάτια του, η σύγχυση των ρόλων δεν αποτελεί πρόοδο, αλλά μια αισθητική και κοινωνική υποχώρηση που τον ξενίζει.
Παράλληλα, ο Γιώργος Δασκουλίδης αναφέρθηκε και στη δική του πορεία, στις αξίες με τις οποίες μεγάλωσε και στον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον σεβασμό και τη γοητεία. Για εκείνον, ο άντρας οφείλει να διατηρεί τη δυναμική του παρουσία και η γυναίκα τη θηλυκότητά της, στοιχεία που θεωρεί ότι είναι η βάση για μια υγιή επικοινωνία και έλξη. Η ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ήταν φορτισμένη, καθώς ο καλλιτέχνης έμοιαζε να υπερασπίζεται έναν κόσμο που νιώθει ότι χάνεται μέσα στην προσπάθεια για απόλυτη εξίσωση και εξάλειψη των διαφορών.
Αυτές οι δηλώσεις του Γιώργου Δασκουλίδη έρχονται σε μια στιγμή που η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό για τα συγκεκριμένα θέματα. Ο ίδιος, ωστόσο, δείχνει να μην πτοείται από τις πιθανές αντιδράσεις, επιλέγοντας να παραμείνει πιστός στον εαυτό του και σε όσα πρεσβεύει εδώ και χρόνια, τόσο στην προσωπική του ζωή όσο και στην καλλιτεχνική του διαδρομή. Είναι μια κατάθεση ψυχής από έναν άνθρωπο που προτιμά την καθαρότητα των ρόλων από την ομίχλη του απροσδιόριστου, θέτοντας το δικό του όριο στο τι θεωρεί αποδεκτό και τι όχι στην εικόνα της σύγχρονης κοινωνίας.
