Ο Γιάννης Στάνκογλου, ένας από τους πιο γοητευτικούς και ειλικρινείς ηθοποιούς της γενιάς του, άνοιξε την καρδιά του και μίλησε για όλα όσα εξάπτουν τη φαντασία του, αλλά και για τις αθέατες πλευρές των σχέσεών του με τους συναδέλφους του. Σε μια εξομολόγηση που ξεχειλίζει από αυθορμητισμό, ο αγαπημένος πρωταγωνιστής δεν δίστασε να ονομάσει τις Ελληνίδες που θεωρεί την επιτομή της ομορφιάς, αποδεικνύοντας ότι το γούστο του είναι τόσο πολυδιάστατο όσο και οι ρόλοι του.
Για τον Στάνκογλου, η γυναικεία γοητεία δεν είναι κάτι στατικό, αλλά μια ζωντανή δύναμη που αλλάζει μαζί με τη φύση. Όπως εξήγησε με μια δόση ποιητικής διάθεσης, οι προτιμήσεις του επηρεάζονται ακόμα και από τις εποχές του χρόνου, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «άλλο το φθινόπωρο και άλλο η άνοιξη». Ωστόσο, όταν ήρθε η στιγμή να γίνει συγκεκριμένος, τα ονόματα που ανέφερε προκάλεσαν αίσθηση. Η Μαρία Ναυπλιώτου αποτελεί για εκείνον το απόλυτο σύμβολο της κλασικής ομορφιάς, ενώ η Έλλη Τρίγκου είναι η γυναίκα που εκπέμπει έναν ακαταμάχητο αισθησιασμό. Στη λίστα του προσέθεσε με θαυμασμό την Εβελίνα Παπούλια, την οποία αποκάλεσε «κούκλα», ενώ για τη θρυλική Βάνα Μπάρμπα η αντίδρασή του ήταν ένα αυθόρμητο επιφώνημα που τα έλεγε όλα.
Η κουβέντα όμως δεν σταμάτησε εκεί, καθώς πέρασε και στον λαμπερό κόσμο της τηλεόρασης. Εκεί, ο Γιάννης Στάνκογλου έδωσε το «στέμμα» χωρίς δεύτερη σκέψη στην Ελένη Μενεγάκη, χαρακτηρίζοντάς την «πρώτη». Παράλληλα, δεν παρέλειψε να εκφράσει την εκτίμησή του για τη γλυκύτητα της Σίσσυς Χρηστίδου και τη φινέτσα της Φαίης Σκορδά, αναγνωρίζοντας τη διαφορετική αλλά εξίσου έντονη ομορφιά τους.
Πέρα όμως από τις γυναίκες, ο ηθοποιός αποκάλυψε και ξεκαρδιστικά παρασκήνια από τη μακροχρόνια φιλία του με τον Βασίλη Μπισμπίκη. Οι δύο άνδρες συνδέονται από την εφηβεία τους, με κοινό παρονομαστή τη λατρεία τους για τον Παναθηναϊκό. Οι αναμνήσεις τους από τα γυρίσματα είναι γεμάτες γέλιο και… χώμα, αφού όπως παραδέχτηκε, όταν έπρεπε να παίξουν σκηνές με ξύλο, κατέληγαν να γελούν μέχρι δακρύων. Η πιο επική στιγμή όμως ήταν μια τυχαία συνάντηση στην Κρήτη, όπου ο Στάνκογλου, βλέποντας τον Μπισμπίκη να πηγαίνει ανυποψίαστος για μασάζ, του έριξε μια ηχηρή σφαλιάρα από πίσω, για να καταλήξουν λίγο αργότερα να πίνουν μαζί ρακές κάτω από τον ήλιο των Χανίων.
Αυτές οι μικρές, ανθρώπινες ιστορίες, από τις επικίνδυνες «τρέλες» της νιότης όταν έφευγε κρυφά για να δει την ομάδα του μέχρι τις σημερινές εξομολογήσεις για τις γυναίκες που τον μαγεύουν, συνθέτουν το προφίλ ενός ανθρώπου που ζει τη ζωή με πάθος και αλήθεια, μακριά από τα στερεότυπα του «σοβαρού» καλλιτέχνη.
