Μια εξομολόγηση ψυχής που ανατρέπει τα πάντα για τη σχέση του με τη Σμαράγδα Καρύδη έκανε ο Θοδωρής Αθερίδης, σπάζοντας για πρώτη φορά τη σιωπή του μετά τις έντονες φήμες και τα δημοσιεύματα που κυκλοφόρησαν τον περασμένο Δεκέμβριο σχετικά με το τέλος της κοινής τους πορείας ύστερα από 23 ολόκληρα χρόνια. Ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης βρέθηκε καλεσμένος στην τηλεοπτική εκπομπή The 2Night Show και άνοιξε την καρδιά του, ξεκαθαρίζοντας με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο πώς βιώνει τη νέα πραγματικότητα στην προσωπική του ζωή, ενώ παράλληλα έκανε μια βαθιά αναδρομή στις δικές του εσωτερικές φοβίες.
Ο ίδιος επέλεξε να μιλήσει με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τους ανθρώπινους δεσμούς, τονίζοντας πως η έννοια του αποχωρισμού για εκείνον έχει μια τελείως διαφορετική διάσταση από αυτή που φαντάζεται ο πολύς κόσμος. Όπως εξήγησε χαρακτηριστικά, είναι εξαιρετικά ικανός στο να δημιουργεί και να διατηρεί σχέσεις, αλλά δηλώνει παντελώς ανίκανος να τις τερματίζει με τον παραδοσιακό, σκληρό τρόπο. Δεν κρύβει μάλιστα πως αδυνατεί να κοιτάξει έναν άνθρωπο στα μάτια και να του προφέρει τη φράση ότι όλα τελείωσαν.
Με τη Σμαράγδα Καρύδη δεν έχουμε πει ποτέ αυτή τη λέξη, το «χωρίζουμε», και δεν έχω χωρίσει με κανέναν άνθρωπο στη ζωή μου, δήλωσε χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντας στο κοινό μια γνωστή λεπτομέρεια της προσωπικής του διαδρομής, καθώς όπως είπε, είναι σε όλους γνωστό ότι δεν είχε εκδώσει ποτέ διαζύγιο από την πρώην σύζυγό του. Για τον δημοφιλή καλλιτέχνη, η κοινή πορεία δύο δεκαετιών αφήνει ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα που δεν σβήνει με μια απλή απόφαση ή μια τυπική ανακοίνωση. Αναρωτήθηκε μάλιστα για το βαθύτερο νόημα που μπορεί να έχει ένας χωρισμός όταν έχεις μοιραστεί μια ολόκληρη ζωή με κάποιον, επισημαίνοντας την απόλυτη συναισθηματική και πνευματική ώσμωση που έχει συμβεί ανάμεσα σε εκείνον και την αγαπημένη ηθοποιό. Ξέρεις πόσα πράγματα κουβαλάει η Σμαράγδα που είναι Θοδωρής και πόσα κουβαλάω εγώ που είμαι Σμαράγδα, ανέφερε γεμάτος συναίσθημα, προσθέτοντας πως ακόμα κι αν κάποιος ξεστομίσει τη λέξη, στην πραγματικότητα δεν αλλάζει η ουσία.
Η καθημερινότητά τους, παρά τις αλλαγές που μεσολάβησαν, αποδεικνύει τη βαθιά εκτίμηση και τον αμοιβαίο σεβασμό που συνεχίζει να τους ενώνει. Ο Θοδωρής Αθερίδης αποκάλυψε πως συνεχίζουν κανονικά να βρίσκονται, να βγαίνουν έξω, να απολαμβάνουν μαζί τα γεύματά τους και να μοιράζονται τις μεγάλες γιορτές. Ξεκαθάρισε μάλιστα πως κανένας από τους δύο δεν έχει προχωρήσει τη ζωή του με κάποια νέα σταθερή σχέση παρακάτω, ενώ εξέφρασε την πάγια απροθυμία του να αναλύει δημόσια αυτά τα ευαίσθητα ζητήματα.
Με τη Σμαράγδα δεν θα χωρίσω ποτέ στη ζωή μου, υπογράμμισε με νόημα, πηγαίνοντας τη σκέψη του ένα βήμα παραπέρα και δηλώνοντας πως δεν έχει χωρίσει ποτέ ούτε με τους ανθρώπους που έχουν φύγει από τη ζωή, καθώς με τους δικούς του πεθαμένους συνεχίζει να συνομιλεί κάθε βράδυ. Συμπλήρωσε επίσης πως δεν θα μπορούσε ποτέ να πληγώσει τη Σμαράγδα Καρύδη, όπως ακριβώς πιστεύει ακράδαντα ότι ούτε εκείνη θα έκανε ποτέ κάτι για να πληγώσει τον ίδιο. Παρόλα αυτά, παραδέχτηκε ανοιχτά πως η ζωή τους θα μπορούσε θεωρητικά να συνεχιστεί στο μέλλον με άλλους συντρόφους, αφού για να θελήσεις να απομακρυνθείς οριστικά από κάποιον πρέπει πρώτα να σου έχει κάνει κακό. Στη δική τους περίπτωση, η ελευθερία ήταν πάντα το ζητούμενο. Η Σμαράγδα ήθελε να είναι εκείνος ελεύθερος όλα αυτά τα χρόνια και το ίδιο επιθυμούσε και ο ίδιος για εκείνη, χωρίς να υπάρχει ποτέ η ανάγκη για λογοδοσία ή στενούς ελέγχους.
Πέρα όμως από τα προσωπικά του, ο γνωστός δημιουργός αναφέρθηκε και στις μεγάλες εσωτερικές του μάχες, αποκαλύπτοντας πως για τριάντα ολόκληρα χρόνια τον ταλαιπωρούσε μια έντονη φοβία για τα ασανσέρ, την οποία απέφευγε συστηματικά. Όπως εξομολογήθηκε, ένιωσε πως η φοβία αυτή εξαφανίστηκε ως δια μαγείας τη μέρα που έφυγε από τη ζωή η μητέρα του, σαν να την πήρε εκείνη μαζί της, επιτρέποντάς του να μπει ξανά σε ανελκυστήρα χωρίς δεύτερη σκέψη. Παράλληλα, μίλησε για την εμπειρία του με την ψυχιατρική υποστήριξη, εξηγώντας πως οι συζητήσεις με τον ειδικό, οι οποίες γίνονταν σε φιλικό επίπεδο, τον βοήθησαν να κατανοήσει βαθύτερα τα λάθη και τις ευθύνες των γονιών του, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως όσο μεγαλώνει κανείς, οφείλει να γίνεται καλύτερος άνθρωπος.
