Ο Ιωάννης Απέργης, ένας από τους πιο ταλαντούχους και αναγνωρίσιμους ηθοποιούς της νέας γενιάς, παραχώρησε μια συνέντευξη που συζητήθηκε έντονα, αποκαλύπτοντας την απόλυτη στάση του απέναντι στο ενδεχόμενο να ακολουθήσει ο γιος του τα επαγγελματικά του χνάρια. Ο ηθοποιός, γνωστός για την αυθεντικότητά του και τον άμεσο λόγο του, δεν δίστασε να εκφράσει μια σκληρή αλλά ρεαλιστική άποψη για τον χώρο της υποκριτικής και τις δυσκολίες που αυτός κρύβει.
Με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο, ο Ιωάννης Απέργης δήλωσε ξεκάθαρα ότι αν ο γιος του κάποια στιγμή εκφράσει την επιθυμία να ασχοληθεί με το θέατρο και την τηλεόραση, θα βρει μπροστά του έναν πατέρα που δεν χαρίζεται. Η τοποθέτησή του ήταν κατηγορηματική: αν ο μικρός επιλέξει αυτόν τον δύσκολο δρόμο, οφείλει να το κάνει με απόλυτο επαγγελματισμό και όχι επειδή κουβαλάει ένα όνομα. Συγκεκριμένα, ο ηθοποιός τόνισε πως το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να κάνει ο γιος του είναι να γραφτεί σε μια σοβαρή δραματική σχολή, ώστε να αποκτήσει τις απαραίτητες βάσεις και να μην βασιστεί ποτέ στην αναγνωρισιμότητα του πατέρα του.
Ωστόσο, η πιο εντυπωσιακή και ίσως αναπάντεχη λεπτομέρεια της δήλωσής του ήταν η πρότασή του για την αλλαγή επωνύμου. Ο Ιωάννης Απέργης υποστήριξε ότι αν ο γιος του αποφασίσει να γίνει ηθοποιός, θα ήταν προτιμότερο να αλλάξει το επώνυμό του, ώστε να χαράξει τη δική του ανεξάρτητη πορεία και να αποδείξει την αξία του αποκλειστικά με το δικό του ταλέντο, μακριά από τη σκιά του γνωστού πατέρα του. Είναι μια στάση που πηγάζει από την αγάπη του για την τέχνη και την επιθυμία του να δει το παιδί του να παλεύει μόνο του, χωρίς ευκολίες και χωρίς να επωφελείται από την επαγγελματική διαδρομή που έχει διαγράψει ο ίδιος μέχρι σήμερα.
Η αποκάλυψη αυτή αποτυπώνει την αγωνία ενός πατέρα που γνωρίζει καλά τα τερτίπια του καλλιτεχνικού χώρου και θέλει να προστατεύσει τον γιο του από τις παγίδες της σύγκρισης και της εύκολης κριτικής. Ο ηθοποιός, με αυτή του την κίνηση, υψώνει έναν τοίχο προστασίας, θέλοντας να διασφαλίσει ότι αν ο γιος του φτάσει στην κορυφή, θα το έχει καταφέρει χάρη στη δική του προσπάθεια, τον δικό του μόχθο και τη δική του αδιαπραγμάτευτη καλλιτεχνική οντότητα. Μια δήλωση που αναδεικνύει την αυστηρότητα αλλά και τη βαθιά επιθυμία του Ιωάννη Απέργη να διαμορφώσει έναν χαρακτήρα αυτόνομο και αποφασισμένο, έτοιμο να αντιμετωπίσει τον απαιτητικό κόσμο του θεάματος με τους δικούς του όρους.
