Ο χρόνος λένε πως γιατρεύει τις πληγές, όμως για μια μάνα που έχασε το σπλάχνο της, ο χρόνος είναι απλώς ένας αμείλικτος εχθρός που μετράει δευτερόλεπτα απουσίας. Η αγαπημένη ηθοποιός Ρία Δελούτση ζει εδώ και δεκαέξι ολόκληρα χρόνια μέσα στο απόλυτο σκοτάδι της απώλειας, κουβαλώντας έναν σταυρό που κανένας γονιός δεν θα έπρεπε να σηκώνει. Ήταν 21 Ιουνίου του 2010 όταν η μοίρα της χτύπησε το πιο σκληρό, το πιο ανεπανόρθωτο χτύπημα. Ο μονάκριβος γιος της, ο Γιώργος, ένα παλικάρι μόλις 38 ετών, άφησε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο, θύμα ενός φρικτού τροχαίου δυστυχήματος που πάγωσε για πάντα το χαμόγελο στα χείλη των δικών του ανθρώπων.
Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, η καρδιά της Ρίας Δελούτση κομματιάζεται ξανά. Φέτος, συμπληρώθηκαν δεκαέξι χρόνια από εκείνο το μαύρο πρωινό και η γνωστή πρωταγωνίστρια θέλησε να μοιραστεί τον αβάσταχτο πόνο της με μια ανάρτηση που ραγίζει ακόμα και τις πιο σκληρές πέτρες. Τα λόγια της, γεμάτα απόγνωση και αστείρευτη αγάπη, αντικατοπτρίζουν το μέγεθος μιας τραγωδίας που δεν ξεπερνιέται ποτέ. Η ίδια αναρωτιέται δημόσια πώς είναι δυνατόν να ξεχάσει εκείνη την ημέρα, πώς να σβήσει από το μυαλό της τον απόλυτο εφιάλτη.
Η περιγραφή της για τη στιγμή που αντίκρισε το νεκρό σώμα του παιδιού της στην άκρη του δρόμου προκαλεί ρίγος και δάκρυα. Είναι μια εικόνα που έχει χαραχτεί βαθιά στην ψυχή της και την ακολουθεί κάθε δευτερόλεπτο της καθημερινότητάς της. Η ηθοποιός, που κάποτε χάριζε λάμψη με την παρουσία της, πλέον λυγίζει κάτω από το βάρος των αναμνήσεων, επιβεβαιώνοντας πως ο θάνατος ενός παιδιού είναι ένας ζωντανός θάνατος για τον ίδιο τον γονιό.
Ο Γιώργος ήταν ο καρπός του έρωτά της με τον επίσης αλησμόνητο ηθοποιό Βαγγέλη Πλοιό, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2020, αφήνοντας τη Ρία Δελούτση ακόμη πιο μόνη να παλεύει με τα φαντάσματα του παρελθόντος. Η απώλεια του γιου τους είχε σημαδέψει ανεξίτηλα τον κοινό τους βίο και τώρα, δεκαέξι χρόνια μετά, η σπαρακτική κραυγή της μάνας έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι υπάρχουν τραύματα που δεν θα κλείσουν ποτέ, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
