Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία και βύθισε σε απόλυτο σκοτάδι τον καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας. Μια από τις πιο λαμπερές, αρχοντικές και αγαπημένες κυρίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου δεν είναι πια ανάμεσά μας. Η σπουδαία Μάρω Κοντού άφησε την τελευταία της πνοή, σκορπίζοντας απέραντη θλίψη σε εκατομμύρια θαυμαστές που μεγάλωσαν με τις ταινίες της και την αγάπησαν μέσα από τους αμέτρητους ρόλους της.
Όλα ξεκίνησαν όταν η αγαπημένη ηθοποιός πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο «Αττικόν» και επέστρεψε στη ζεστασιά του σπιτιού της, με την ελπίδα ότι τα δύσκολα είχαν περάσει. Δυστυχώς, η μοίρα είχε άλλα σχέδια. Η κατάσταση της υγείας της παρουσίασε ξαφνική και ραγδαία επιδείνωση, γεγονός που επέβαλε την άμεση και εσπευσμένη μεταφορά της στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας». Την είδηση για την κρίσιμη αυτή μεταφορά επιβεβαίωσε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που κατέβαλε το εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό για να την κρατήσει στη ζωή, η μεγάλη πρωταγωνίστρια δεν άντεξε και λίγες ημέρες αργότερα άφησε την τελευταία της πνοή, βυθίζοντας τους πάντες στο πένθος.
Η διαδρομή της Μάρως Κοντού προς τη δόξα και την καθολική αναγνώριση ήταν γεμάτη πάθος, ταλέντο και αδιάκοπη δημιουργία. Από τα πρώτα της βήματα έδειξε ότι ήταν γεννημένη για να ξεχωρίζει. Αποφοίτησε από το Γ’ Γυμνάσιο Θηλέων Μακρυγιάννη και παράλληλα ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη σχολή χορού, τη σημερινή Κρατική Σχολή Χορού, όπου το σπάνιο ταλέντο της της εξασφάλισε μια πολυπόθητη υποτροφία για τη φημισμένη σχολή HLADEK στη Γερμανία. Η δίψα της για γνώση και πνευματική καλλιέργεια δεν σταμάτησε εκεί, καθώς αποφοίτησε και από το Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Σε μια μυθική καριέρα που ξεπέρασε τα τριάντα πέντε χρόνια συνεχούς παρουσίας στο σανίδι και τη μεγάλη οθόνη, η Μάρω Κοντού κόσμησε με την παρουσία της 61 ταινίες μεγάλου μήκους και πρωταγωνίστησε σε περισσότερα από 90 θεατρικά έργα, τόσο του ελληνικού όσο και του παγκόσμιου ρεπερτορίου.
Η επαγγελματική της πορεία ξεκίνησε το 1954, όταν εντάχθηκε στον χορό Αρχαίας Τραγωδίας του Εθνικού Θεάτρου, όπου και παρέμεινε έως το 1958. Η πολιτεία αναγνώρισε αμέσως το άστρο της, χορηγώντας της την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος της ηθοποιού ως «εξαιρετικό ταλέντο» μέσα από την Ανώτατη Κρατική Επιτροπή του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το μεγάλο της ντεμπούτο στο θεατρικό σανίδι έγινε το 1959, όταν στάθηκε επάξια δίπλα στον κορυφαίο Δημήτρη Χορν, μαγεύοντας το κοινό στο έργο «Ρομανσέρο» του Ζακ Ντεβάλ.
Η ανησυχία της και η καλλιτεχνική της φύση την οδήγησαν και σε άλλα μονοπάτια. Το 1990 δοκιμάστηκε με επιτυχία στην παρουσίαση, φέρνοντας στους τηλεοπτικούς δέκτες την εκπομπή «Χωρίς παρεξήγηση» μέσα από τη συχνότητα της ΕΤ2. Αν και η εκπομπή ολοκληρώθηκε σε μόλις 14 επεισόδια, άφησε εποχή, με την πρώτη εκπομπή στις 7 Μαΐου 1990 να φιλοξενεί ως καλεσμένη τη μοναδική Ρένα Βλαχοπούλου.
Η Μάρω Κοντού όμως είχε και μια άλλη, πιο εσωτερική αγάπη: τη ζωγραφική. Με το πινέλο της εξέφραζε έναν ολόκληρο κόσμο συναισθημάτων, πραγματοποιώντας μάλιστα μια εξαιρετικά επιτυχημένη έκθεση στην γκαλερί «Αντήνωρ» το 1993, ενώ ένα από τα έργα της έχει την τιμή να εκτίθεται μόνιμα στο Μουσείο Βορρέ.
Η τηλεοπτική της παρουσία υπήρξε εξίσου σαρωτική. Από το μακρινό 1972 με τη «Χαρούμενη Κυριακή» στην ΕΙΡΤ και το θρυλικό «Λούνα Παρκ» (1974-1981), μέχρι τους «Ένοχους» το 1977 και το «Τρεις στο γύρο» το 1978. Ακολούθησαν «Η μεγάλη παρέλαση» (1979-1980), το «Έγκλημα στο Ψυχικό» (1981), «Το πάθος» (1984), η «Βραδυά επιθεώρησης» (1984) και η «Επιθεώρηση» (1989-1990). Στη συνέχεια, το κοινό την απόλαυσε στο «Άγγελος κατά λάθος» (1990), στο «Μια απίθανη γιαγιά» (1991-1992), στο «Οικογένεια Καζίνο» (1991-1992), στο αξέχαστο «Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες» (1992-1994), καθώς και στο «Αραχτοί και λάϊτ» (1994-1995). Τα τελευταία χρόνια, η επιστροφή της στη μικρή οθόνη μέσα από την καθημερινή σειρά «Η Γη της Ελιάς» στο Mega, από το 2021 μέχρι και σήμερα, απέδειξε πως η λάμψη και η γοητεία της παρέμεναν αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου. Η απώλειά της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στις καρδιές όλων των Ελλήνων.
