Ένας ολόκληρος χρόνος συμπληρώθηκε από τη στιγμή που ο σπουδαίος δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός Δημήτρης Κωνσταντάρας πέρασε στην αιωνιότητα, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό τόσο στο χώρο των μέσων ενημέρωσης όσο και στην καρδιά των δικών του ανθρώπων. Η απουσία του παραμένει εκκωφαντική, όμως οι μνήμες, το ήθος και η σπάνια ευγένεια που τον χαρακτήριζαν σε κάθε βήμα της ζωής του δεν πρόκειται να σβήσουν ποτέ.
Η ημέρα αυτή κουβαλά ένα ασήκωτο συναισθηματικό βάρος για την οικογένειά του. Ο γιος του, Παύλος Κωνσταντάρας, και η κόρη του, Λαμπρινή, μέσα από βαθιά συγκινητικές αναφορές, έφεραν ξανά στο φως τη στοργή και την αφοσίωση του ανθρώπου που υπήρξε για εκείνους στήριγμα, δάσκαλος και φωτεινός οδηγός. Τα λόγια τους δεν μαρτυρούν απλώς τη θλίψη για την απώλεια, αλλά αναδεικνύουν την ανεξάντλητη αγάπη και την ευγνωμοσύνη για όλα όσα τους κληροδότησε με τη στάση ζωής του.
Ο Δημήτρης Κωνσταντάρας, γιος του αλησμόνητου ηθοποιού Λάμπρου Κωνσταντάρα, χάραξε τη δική του λαμπρή και αυτόνομη πορεία, κερδίζοντας επάξια τον σεβασμό των συναδέλφων του αλλά και του τηλεοπτικού και αναγνωστικού κοινού. Με την αυθεντική του πένα, την καθαρή φωνή του και το πολυσχιδές έργο του σε εφημερίδες, περιοδικά, τηλεόραση, ραδιόφωνο και λογοτεχνία, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στο ελληνικό τοπίο.
Όσοι τον γνώρισαν προσωπικά μιλούν για έναν άνθρωπο με σπάνια καλοσύνη, απαράμιλλη αξιοπρέπεια και ένα πηγαίο χιούμορ που φώτιζε ακόμη και τις πιο δύσκολες στιγμές. Η σύζυγός του Βίκυ και τα παιδιά του κρατούν άσβεστη τη φλόγα της παρουσίας του, νιώθοντας καθημερινά τη ζεστασιά των αναμνήσεων. Ένας χρόνος μακριά του μοιάζει με αιώνα, όμως η κληρονομιά που άφησε πίσω του συνεχίζει να εμπνέει και να συγκινεί ολόκληρο τον κόσμο που τον αγάπησε και τον εκτίμησε όσο λίγους.
