Ο Michael J. Fox έζησε γενναία με τη νόσο του Πάρκινσον για δεκαετίες, αντιμετωπίζοντας τις προκλήσεις της κατά μέτωπο ενώ έγινε ένας ακούραστος υπέρμαχος της ευαισθητοποίησης και της έρευνας. Διαγνώστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο συνταξιούχος πλέον ηθοποιός δεν απέφυγε ποτέ να μοιραστεί τις δύσκολες πραγματικότητες του ταξιδιού του – και τώρα, στα 61 του, παραδέχεται ότι τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δύσκολα.
Σε μια πρόσφατη ειλικρινή συνέντευξη, ο αστέρας του Back to the Future σκέφτηκε τον σωματικό αντίκτυπο της ασθένειας και άνοιξε τις σκέψεις του για τη θνησιμότητα.
“Δεν θα το ζαχαρώσω – γίνεται όλο και πιο δύσκολο”, είπε η Fox. “Κάθε μέρα είναι λίγο πιο σκληρή, αλλά έτσι είναι. Τι μπορείτε να κάνετε;”
Αποκάλυψε ότι ένας καλοήθης όγκος στη σπονδυλική στήλη του χρειαζόταν χειρουργική επέμβαση, η οποία επηρέασε την ικανότητά του να περπατά. Έκτοτε, έχει υποστεί πολλαπλούς τραυματισμούς από πτώσεις, σπάζοντας τα χέρια, το χέρι, τον αγκώνα, ακόμη και το πρόσωπό του.
«Δεν πεθαίνεις από Πάρκινσον – πεθαίνεις με της», εξήγησε. «Το σκεφτόμουν… Δεν νομίζω ότι θα φτάσω στα 80».
Στο επερχόμενο ντοκιμαντέρ του Still , ο Fox προσφέρει μια ωμή, αφιλτράριστη ματιά στη ζωή του από τη διάγνωσή του, παραδέχοντας: “Πονάω συνεχώς. Κάθε τρέμουλο είναι σαν ένας μικρός σεισμός.” Συνεχίζει περιγράφοντας την αγωνία όχι μόνο στην κίνηση, αλλά και στην ησυχία που ακολουθεί — το είδος που γίνεται «μια φλεγόμενη, ακατανίκητη ενέργεια».
Παρ’ όλα αυτά, ο Φοξ αρνείται να χάσει την ελπίδα του. “Έχω σπάσει σχεδόν τα πάντα, αλλά τα ρουφάς. Αυτή είναι η ζωή. Κανείς δεν σου δίνει επιστροφή χρημάτων.”
Πρόσθεσε ότι ενώ η σωματική και συναισθηματική καταπόνηση είναι έντονη, δεν έχει χάσει τη θέληση να συνεχίσει. «Δεν πάω πουθενά», είπε αποφασιστικά. «Υπάρχουν ακόμα τόσα πολλά στη ζωή μου που αξίζει να γιορτάσουμε».
