Για σχεδόν 70 χρόνια, Αρλίν Άλντα στάθηκε ήσυχα και πιστά δίπλα στο σύζυγό της, ο καταξιωμένος ηθοποιός Άλαν Άλντα. Τα 68 χρόνια γάμου, είναι ένα λαμπρό παράδειγμα της διαρκούς αγάπη, χτισμένο στην υπομονή, το γέλιο, και ακλόνητη υποστήριξή του. Τώρα 89, ‘ Λαν είναι που ζουν με τη νόσο του Πάρκινσον, και μέσα σε όλα αυτά, η Αρλίν παραμένει το βράχο. Πολύ πριν τη διάγνωσή του, ο Alan βιώσει ένα ασυνήθιστο όνειρο, στην οποία εκσφενδόνισε ένα μαξιλάρι στο Arlene, πιστεύοντας ότι είναι ένα σακί πατάτες σε μια επίθεση. Αυτή η παράξενη στιγμή έμεινε μαζί του.
Η σημασία της έγινε σαφές αργότερα, όταν ο Άλαν διαβάστε New York Times στήλη από την Jane Μπρόντι, η οποία ανέφερε ότι ενεργώντας έξω τα όνειρα μπορεί να το σήμα πρώτα σημάδια της νόσου του Πάρκινσον. Αν και οι γιατροί αρχικά δεν βρήκε θέματα, Alan ακολούθησε το ένστικτό του και επέμενε μια σάρωση του εγκεφάλου. Επιβεβαίωσε την διάγνωση του 2015. Αντί να φοβάστε, Alan ανέλαβε δράση—τη δέσμευση σε ένα αυστηρό πρόγραμμα σωματική δραστηριότητα, όπως το μποξ, τένις, tai chi, και ακόμη και τα ζογκλερικά. Το μήνυμά του από τότε που ήταν ένα από αισιοδοξία: να παραμείνουν ενεργοί, να μην παραιτηθεί, και να αντιμετωπίσει την ασθένεια με τη δύναμη.
Το πάρκινσον είναι μια προοδευτική νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει την κίνηση, το συντονισμό και τον έλεγχο των μυών. Καθώς η κατάσταση προκαταβολών, συμπτώματα όπως τρόμος, αργή κίνηση, και την ακαμψία εντείνει—κάτι το αξιοσημείωτο του Άλαν πρόσφατες δημόσιες εμφανίσεις. Η ασθένεια επηρεάζει επίσης τον ύπνο, τη μνήμη, τη διάθεση, και την προσοχή. Επιπλέον, Alan ασχολείται με προσωπαγνωσία (τύφλωση προσώπου), γεγονός που καθιστά την αναγνώριση, ακόμη και τους στενούς φίλους και τους συναδέλφους δύσκολο.
Ακόμα, Alan ποτέ δεν εγκατέλειψε την τέχνη. Συνεχίζει να δράσει, να μιλήσει δημοσίως, και να συνεχίσει δημιουργικά επαγγέλματα. Γνωστός για το ρόλο του ως Ανοιχτομάτη σε MASH*, για την οποία κέρδισε δύο βραβεία Emmy, Alan αργότερα κέρδισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ για Το Aviator. Πρόσφατα επανεμφανίστηκε σε μια Netflix ριμέικ της το 1981 για την ταινία The Four Seasons, συχνά αστεία ότι η υποκριτική είναι τώρα η εργασία μερικής απασχόλησης, ενώ τη διαχείριση του Πάρκινσον είναι πλήρους απασχόλησης.
Στον πυρήνα του Alan είναι εμπνευσμένο ταξίδι είναι η ιστορία αγάπης με την Αρλίν. Γνωρίστηκαν το 1956 σε ένα κολέγιο συγκέντρωση, όπου γέλασε πάνω από ένα κέικ με ρούμι, που είχε πέσει στο πάτωμα. Αυτό το κοινόχρηστο στιγμή χαράς σφράγισε τη σύνδεσή τους. Ενώ ο Άλαν έχτισε ένα γιόρτασε καριέρα, Αρλίν σφυρηλάτησε την δική της ταυτότητα ως φωτογράφος και μουσικός. Σήμερα, τόσο ως προς τα τέλη της δεκαετίας του 80, η σχέση τους παραμένει ισχυρή ριζωμένη σε απλές χαρές και αμοιβαία αγάπη. Alan λέει συχνά ότι το καλύτερο μέρος της ζωής του είναι “το γέλιο με τη γυναίκα μου,” ένα συναίσθημα που έχει περάσει μέσα από την επιτυχία, την πάλη, και το χρόνο.
