Πριν από σχεδόν πενήντα χρόνια, μια τραγωδία μετατράπηκε σε μια από τις πιο εκπληκτικές ιστορίες επιβίωσης που έχουν ειπωθεί ποτέ. Η πρωταγωνίστρια είναι η Τζουλιάν Κέπκε —τώρα 66 ετών— η οποία θυμάται ακόμα έντονα την ημέρα που η ζωή της άλλαξε για πάντα.
Σε ηλικία μόλις 17 ετών, η Τζουλιάν επιβιβάστηκε σε μια πτήση με τη μητέρα της, σχεδιάζοντας να περάσει τα Χριστούγεννα με τον πατέρα της. Αλλά ο θυελλώδης καιρός σφράγισε μια τραγική μοίρα. Ένας κεραυνός χτύπησε το αεροπλάνο, απενεργοποιώντας τους κινητήρες του και στέλνοντάς το να εκτοξευθεί στα βάθη του τροπικού δάσους του Αμαζονίου.
Όταν η Τζουλιάν άνοιξε τα μάτια της, ήταν περιτριγυρισμένη από καταστροφή—τα συντρίμμια του αεροσκάφους και τα θύματα που δεν είχαν επιβιώσει. Οι μόνες προμήθειές της: μια μικρή σακούλα με καραμέλες σκορπισμένες ανάμεσα στα συντρίμμια.
Αποφασισμένη να επιβιώσει, θυμήθηκε μια σοφία που είχε πει κάποτε ο πατέρας της: «Αν ποτέ χαθείς στη ζούγκλα, ακολούθησε το νερό. Τα ρυάκια πάντα οδηγούν στους ανθρώπους». Προσκολλημένη σε αυτή τη συμβουλή, η Τζουλιάν ξεκίνησε για το εχθρικό τροπικό δάσος, όπου παραμόνευαν δηλητηριώδη πλάσματα και συνεχείς κίνδυνοι.
Για 10 εξαντλητικές μέρες, περπατούσε κατά μήκος ενός ρυακιού, παλεύοντας με την πείνα, την εξάντληση και τα τραύματα από τη σύγκρουση. Τελικά, κατέρρευσε μέσα σε μια εγκαταλελειμμένη καλύβα. Οι ντόπιοι ψαράδες την ανακάλυψαν εκεί, την τάισαν και την μετέφεραν εσπευσμένα στο πλησιέστερο νοσοκομείο — σώζοντάς της τη ζωή ακριβώς την κατάλληλη στιγμή.
Σε αντίθεση με τους άλλους 14 αρχικούς επιζώντες που χάθηκαν, η ανθεκτικότητα και οι γνώσεις της Τζουλιάν την συνέβαλαν. Αφού ανάρρωσε, επέλεξε να αφιερώσει τη ζωή της στην επιστήμη, ακολουθώντας τα βήματα των γονιών της ως βιολόγος με ιδιαίτερη αφοσίωση στον Αμαζόνιο.
Δεκαετίες αργότερα, στα 57 της, περιέγραψε το απίστευτο ταξίδι της, δημοσιεύοντας ένα βιβλίο με τα απομνημονεύματα για την επιβίωσή της. Σήμερα, η Τζουλιάν -τώρα Τζουλιάν Ντίλερ- ζει στο Μόναχο και εργάζεται ως βιβλιοθηκάριος. Και αξιοσημείωτο είναι ότι, παρά την εμπειρία της κοντά στον θάνατο, δεν ανέπτυξε ποτέ φόβο για τις πτήσεις και συνεχίζει να ταξιδεύει ελεύθερα σε όλο τον κόσμο.
