Ο άντρας μου κλειδωνόταν στο μπάνιο κάθε βράδυ για δύο ώρες. Ένα βράδυ, άρπαξα έναν φακό για να ερευνήσω — και πίσω από τα πλακάκια, ανακάλυψα μια τρύπα. Μέσα στην τρύπα υπήρχαν παράξενα πακέτα… 😱😱
Τον τελευταίο καιρό, ο άντρας μου φερόταν όλο και πιο περίεργα. Στην αρχή, νόμιζα ότι μπορεί να είχε εραστή. Εξαφανιζόταν τα βράδια, και στο σπίτι καθόταν σιωπηλός για μεγάλα χρονικά διαστήματα, σαν να ήταν χαμένος στις σκέψεις του. Αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι δεν επρόκειτο καθόλου για άλλη γυναίκα.
Κάθε μέρα, κλειδωνόταν στο μπάνιο. Έκλεινε την πόρτα, άνοιγε το νερό για να καταπνίξει τους ήχους και μπορούσε να κάθεται εκεί για δύο συνεχόμενες ώρες. Δεν έπαιρνε ποτέ το τηλέφωνό του, οπότε δεν μιλούσε σε κανέναν. Τον ρώτησα αρκετές φορές:
— «Τι κάνεις εκεί μέσα τόση ώρα;»
Και κάθε φορά, η κοφτή απάντηση ήταν η ίδια:
— «Τίποτα. Δεν σε αφορά.»
Η περιέργεια μεγάλωνε, μαζί με την ανησυχία. Τι έκρυβε; Γιατί συμπεριφερόταν τόσο παράξενα;
Ένα βράδυ, αφού είχε αποκοιμηθεί, αποφάσισα να ρισκάρω. Πήρα έναν φακό για να μην ανάψω τα φώτα και τον ξυπνήσω, και πήγα ήσυχα στο μπάνιο. Όλα φαίνονταν φυσιολογικά. Καθαρά πλακάκια, λευκή μπανιέρα, γνώριμη μυρωδιά σαπουνιού.
Αλλά καθώς ετοιμαζόμουν να επιστρέψω στο κρεβάτι, κάτι τράβηξε την προσοχή μου.
Πίσω από την τουαλέτα, ο τοίχος είχε γρατσουνιές και ρωγμές—αλλά μόλις είχαμε ανακαινίσει το μπάνιο, οπότε από πού προήλθαν;
Άγγιξα τα πλακάκια. Το ένα κουνήθηκε. Με ένα μόνο σπρώξιμο, ένα κομμάτι πλακάκι έπεσε στο πάτωμα, αποκαλύπτοντας μια σκοτεινή τρύπα στον τοίχο. Πάγωσα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά. Κάτι ήταν κρυμμένο μέσα. Έβαλα το χέρι μου και έβγαλα μια πλαστική σακούλα. Έπειτα άλλη μια.
Τα χέρια μου έτρεμαν. Άνοιξα το περιτύλιγμα—και παραλίγο να λιποθυμήσω από τον τρόμο 😲😱. Μέσα στις σακούλες υπήρχαν…
Γυναικεία κοσμήματα: δαχτυλίδια, βραχιόλια, κολιέ… όλα λεκιασμένα με καφέ-κόκκινες κηλίδες. Ξεραμένο αίμα. Ένα δαχτυλίδι είχε ακόμη και μια τούφα από τα μαλλιά κάποιου άλλου κολλημένη πάνω του.
Ένιωσα ναυτία. Αργότερα, έμαθα ότι ο σύζυγός μου έπαιρνε αυτά τα αντικείμενα από τους τόπους του εγκλήματος. Δεν ξέρω πόσες γυναίκες είχαν πέσει θύματά του, αλλά κάθε κόσμημα ήταν ένα τρόπαιο, μια υπενθύμιση των τερατωδών πράξεών του.
Γρήγορα, σχεδόν πανικόβλητος, τα έβαλα όλα πίσω στις σακούλες, τα έκρυψα στην τρύπα και ξαναέβαλα το πλακάκι.
Εκείνο το βράδυ, δεν κοιμήθηκα ούτε λεπτό. Ξάπλωσα δίπλα του, ακούγοντας την σταθερή αναπνοή του, ενώ οι εικόνες των αιματοβαμμένων δαχτυλιδιών και κολιέ με στοίχειωναν. Συνειδητοποίησα ότι ο άντρας που κοιμόταν δίπλα μου ήταν ένα τέρας.
Το επόμενο πρωί, δεν είπα λέξη. Μάζεψα τα πράγματά μου, έκλεισα την πόρτα με δύναμη και πήγα κατευθείαν στην αστυνομία. Δεν τον ξαναείδα ποτέ, αλλά πιστεύω ότι τελικά τον συνέλαβαν.
