Μια ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης, σιωπής και ανείπωτου πόνου σκέπασε τα πάντα, καθώς συγγενείς, αγαπημένοι φίλοι, συνάδελφοι αλλά και απλός κόσμος που τον αγάπησε μέσα από τη διαδρομή του, συγκεντρώθηκαν για να αποχαιρετήσουν για πάντα τον Δημήτρη Κόκοτα. Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στις καρδιές όλων εκείνων που στάθηκαν δίπλα του σε κάθε στιγμή της ζωής του, αλλά και στο καλλιτεχνικό στερέωμα που παρακολουθούσε με αγωνία τη μακρά και δύσκολη δοκιμασία του.
Από νωρίς, τα πρόσωπα των δικών του ανθρώπων μαρτυρούσαν το μέγεθος του δράματος. Τα δάκρυα δεν σταματούσαν να κυλούν, οι αγκαλιές παρηγοριάς διαδέχονταν η μία την άλλη και τα βουβά βλέμματα μαρτυρούσαν μια οδύνη που δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λέξεις. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει πως έφτασε η στιγμή του οριστικού αποχωρισμού. Ο πόνος της οικογένειας ήταν έκδηλος σε κάθε δευτερόλεπτο, με τη συγκίνηση να κορυφώνεται καθώς οι παρευρισκόμενοι πλησίαζαν για να αφήσουν ένα λουλούδι και να πουν το δικό τους προσωπικό αντίο.
Στο σημείο βρέθηκαν άνθρωποι του καλλιτεχνικού χώρου, παλιοί συνεργάτες αλλά και πιστοί φίλοι, οι οποίοι μοιράστηκαν μαζί του στιγμές δημιουργίας, γέλιου και κοινής πορείας. Όλοι είχαν να θυμηθούν τη ζεστασιά του χαρακτήρα του, το χαμόγελό του, την ευγένεια που τον διέκρινε πάντα και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τους γύρω του. Οι αναμνήσεις πλημμύρισαν τον χώρο, κάνοντας τη στιγμή ακόμα πιο φορτισμένη για όλους όσους έζησαν δίπλα του.
Ο αποχαιρετισμός αυτός δεν ήταν απλώς μια δύσκολη στιγμή για την οικογένεια, αλλά ένα συλλογικό κύμα πένθους που συγκίνησε βαθιά το πανελλήνιο. Τα μηνύματα αγάπης και συμπαράστασης προς τους οικείους του συνεχίζουν να συρρέουν ασταμάτητα, δείχνοντας πόσο βαθιά είχε αγγίξει τις ψυχές των ανθρώπων. Η ημέρα αυτή μένει χαραγμένη ως μια από τις πιο θλιβερές, με τη μνήμη και την παρουσία του να παραμένουν ανεξίτηλες για πάντα.
