Κατά τη διάρκεια του γάμου, η πεθερά μου σηκώθηκε από τη θέση της και είπε στον ιερέα ότι ήταν αντίθετη στον γάμο μας—σίγουρα δεν περίμενε την αντίδρασή μου 😲😲
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι ο γάμος μου θα εξελισσόταν σε ένα πραγματικό δράμα. Όλα ξεκίνησαν πριν από την τελετή: η πεθερά μου αποφάσισε ότι επειδή ήταν ανύπαντρη και «νέα και όμορφη», άξιζε να είναι η κουμπάρα μου. Προσπάθησα να αντιταχθώ, αλλά για χάρη του συζύγου μου, ενέδωσα. «Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;» σκέφτηκα. «Άλλωστε, είναι απλώς μια παράδοση».
Αλλά συνέβη το χειρότερο.
Έφτασε στην τελετή με ένα μακρύ λευκό φόρεμα. Λευκό! Ένα φόρεμα που θα ταίριαζε περισσότερο στην ίδια τη νύφη. Κάποια στιγμή, άρπαξε κυριολεκτικά την ανθοδέσμη από τα χέρια μου και στάθηκε περήφανα δίπλα μου, σαν να έπρεπε όλη η προσοχή να είναι στραμμένη πάνω της. Πάλεψα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου και αρνήθηκα να βγάλω φωτογραφίες δίπλα της.
Και τα χειρότερα ήρθαν αργότερα. Όταν σταθήκαμε στην Αγία Τράπεζα και απαγγείλαμε τους όρκους μας, ο ιερέας έκανε την μοιραία ερώτηση: «Υπάρχει κανείς που έχει αντίρρηση σε αυτή την ένωση;»
Τότε η πεθερά μου σήκωσε το χέρι της.
— «Έχω αντίρρηση», είπε δυνατά. «Αυτός είναι ο μοναχογιός μου και δεν είμαι έτοιμη να τον δώσω σε άλλη γυναίκα. Γιε μου, πάμε σπίτι— γιατί χρειάζεσαι αυτόν τον γάμο;»
Οι καλεσμένοι άφησαν μια ανάσα. Κάποιος χαμογέλασε πονηρά. Ο σύζυγός μου πάγωσε, μη ξέροντας τι να πει. Εγώ έβραζα από θυμό, αλλά εκείνη τη στιγμή, σκέφτηκα έναν τρόπο να σώσω την κατάσταση.
Διατηρώντας μια ήρεμη έκφραση, γύρισα προς την πεθερά μου και, δυνατά για να με ακούσουν όλοι, είπα κάτι εντελώς απροσδόκητο 😲😲.
Είπα απότομα:
— «Μαμά, ξέχασες πάλι να πάρεις τα φάρμακά σου; Ο γιατρός σε προειδοποίησε ότι αν χάσεις μια δόση θα σε μπερδέψει. Άσε με να σου φέρω λίγο νερό για να ηρεμήσεις. Σήμερα είναι ο γάμος! Είμαι η νύφη σου και αυτός είναι ο γιος σου. Με ξέχασες;»
Τότε γύρισα προς τους καλεσμένους:
— «Συγγνώμη, η πεθερά μου είναι σοβαρά άρρωστη και μερικές φορές δεν καταλαβαίνει τι λέει. Πατέρα, ας συνεχίσουμε· τα λόγια της δεν έχουν σημασία. Δεν είναι στα καλά της.»
— «Μα δεν είμαι άρρωστη!» διαμαρτυρήθηκε η πεθερά μου.
— «Ναι, ναι, είσαι απόλυτα υγιής—μόλις έχασες μια δόση. Όλα θα πάνε καλά και θα σου δώσω το φάρμακο σύντομα», απάντησα απαλά.
Πάγωσε, έκανε στην άκρη, κάθισε και η τελετή συνεχίστηκε. Παντρευτήκαμε και εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα: μερικές φορές, για να προστατεύσεις την ευτυχία σου, πρέπει να είσαι έξυπνος.
