Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη και ο αέρας έμοιαζε βαρύς από τον πόνο στην τελευταία διαδρομή της Μαρινέλλας, της γυναίκας που σφράγισε με τη φωνή της ολόκληρες γενιές. Το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών μετατράπηκε σε ένα σκηνικό απόλυτης θλίψης, καθώς συγγενείς, φίλοι και απλός κόσμος συγκεντρώθηκαν για να αποχαιρετήσουν τη δική τους “Μεγάλη Κυρία”. Η εικόνα της οικογένειάς της, που έφτασε στον χώρο της κηδείας, ήταν η ζωντανή απόδειξη μιας απώλειας που δεν μπορεί να αναπληρωθεί, με τον σπαραγμό να είναι ζωγραφισμένος στα πρόσωπα όλων.
Η κόρη της, Τζωρτίνα Σερπιέρη, ήταν η τραγική φιγούρα της ημέρας. Συγκλονισμένη, με τα μάτια της πρησμένα από το κλάμα και το βλέμμα χαμένο στο κενό, προσπαθούσε να βρει τη δύναμη να σταθεί όρθια. Δίπλα της, τα εγγόνια της Μαρινέλλας, ο Δημήτρης και η Μελίνα, στήριζαν τη μητέρα τους, αν και οι ίδιοι έμοιαζαν συντετριμμένοι από τον χαμό της αγαπημένης τους γιαγιάς. Η οικογενειακή συνοχή ήταν εμφανής, όμως η οδύνη ήταν τόσο βαθιά που καμία αγκαλιά δεν φαινόταν αρκετή για να απαλύνει το βάρος της στιγμής. Η Μαρινέλλα δεν ήταν για εκείνους μόνο το είδωλο της πίστας, αλλά η κολόνα του σπιτιού τους, ο άνθρωπος που τους ένωνε με την αστείρευτη ενέργειά του.
Καθώς το φέρετρο έκανε την εμφάνισή του, ένας λυγμός ξέσπασε ανάμεσα στο πλήθος. Οι συγγενείς της μεγάλης ερμηνεύτριας, ντυμένοι στα μαύρα, έγιναν μια γροθιά γύρω από το φέρετρο, αποχαιρετώντας τον δικό τους άνθρωπο με έναν τρόπο που ράγιζε καρδιές. Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν ήταν συγκλονιστικές, με τους στενούς της ανθρώπους να καταρρέουν μπροστά στην οριστική απώλεια. Δεν υπήρχαν λόγια, μόνο δάκρυα και μια βουβή υπόκλιση στην γυναίκα που έζησε μια ζωή γεμάτη φως και τώρα οδηγούνταν στην τελευταία της κατοικία.
Η συγκίνηση κορυφώθηκε όταν το φέρετρο οδηγήθηκε προς το μνήμα. Εκεί, ο σπαραγμός των δικών της ανθρώπων έγινε ακόμα πιο έντονος, καθώς συνειδητοποιούσαν πως αυτό ήταν το τελευταίο “αντίο”. Η Μαρινέλλα αφήνει πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό, όχι μόνο στον καλλιτεχνικό κόσμο, αλλά κυρίως στις καρδιές εκείνων που την έζησαν πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας. Το πένθος της οικογένειας είναι βαρύ και η θλίψη τους ανείπωτη, καθώς καλούνται πλέον να πορευτούν χωρίς την παρουσία της, κρατώντας ως μοναδική παρηγοριά τις αναμνήσεις και τη θρυλική της κληρονομιά.
