Η σπουδαία και πάντα καθηλωτική Ταμίλα Κουλίεβα αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή της και να μιλήσει έξω από τα δόντια για όλα όσα συμβαίνουν στο καλλιτεχνικό στερέωμα, προκαλώντας έντονες συζητήσεις στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Η αγαπημένη ηθοποιός, με τη μακρά και απόλυτα επιτυχημένη πορεία της στο θέατρο και την τηλεόραση, εξέφρασε την έντονη ανησυχία της, αλλά και τη βαθιά της θλίψη για ένα ζήτημα που καίει τις ψυχές των ανθρώπων της τέχνης και παραμένει στο περιθώριο εδώ και πάρα πολύ καιρό.
Με λόγια που στάζουν ειλικρίνεια και κουβαλούν το βάρος της τεράστιας εμπειρίας της, η γνωστή πρωταγωνίστρια αναφέρθηκε στην τραγική ειρωνεία που βιώνει η χώρα μας σήμερα. Βρισκόμαστε στη χώρα που γέννησε το θέατρο, στο μέρος όπου η θεατρική πράξη απέκτησε για πρώτη φορά παγκοσμίως βαθιά υπαρξιακό και κοινωνικό νόημα, και όμως, η θεατρική παιδεία στις μέρες μας πάσχει σοβαρά, όπως υπογράμμισε χαρακτηριστικά η ίδια. Η Ταμίλα Κουλίεβα δεν κρύφτηκε πίσω από μισόλογα και εξήγησε πως η έλλειψη σωστής δομής, η απουσία ουσιαστικής κρατικής μέριμνας και τα τεράστια κενά που υπάρχουν στην εκπαίδευση των νέων καλλιτεχνών δημιουργούν μια ζοφερή πραγματικότητα για το μέλλον του ελληνικού πολιτισμού.
Η κατάσταση αυτή φαίνεται να έχει φτάσει στο απροχώρητο, καθώς η ηθοποιός βλέπει καθημερινά τα νέα παιδιά, που μπαίνουν στον χώρο γεμάτα όνειρα και ελπίδες, να έρχονται αντιμέτωπα με ένα σύστημα που δεν τους παρέχει τα απαραίτητα εφόδια για να αναπτυχθούν σωστά. Η ίδια νιώθει το χρέος να μιλήσει για αυτή την υποβάθμιση, θεωρώντας πως είναι αδιανόητο να μην υπάρχει μια ανώτατη, συγκροτημένη και απόλυτα αναγνωρισμένη κρατική σχολή που να θέτει τις σωστές βάσεις για τη νέα γενιά των ηθοποιών. Η αγανάκτησή της είναι έκδηλη σε κάθε της λέξη, καθώς βλέπει την τέχνη που υπηρέτησε με τόσο πάθος να απαξιώνεται μέσα από πρόχειρες λύσεις και ημιτελείς εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που τελικά αφήνουν τους πάντες μετέωρους.
Αυτή η δημόσια τοποθέτησή της έρχεται σε μια στιγμή που οι καλλιτέχνες προσπαθούν να βρουν τα πατήματά τους, και τα λόγια της λειτουργούν ως ένα ηχηρό καμπανάκι αφύπνισης για όλους τους αρμόδιους φορείς. Η Ταμίλα Κουλίεβα δεν φοβάται να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα και να αναδείξει τις πληγές ενός συστήματος που μοιάζει να έχει ξεχάσει την ίδια του την κληρονομιά. Το ξέσπασμά της αυτό δείχνει τη βαθιά της αγάπη για το θέατρο αλλά και την αγωνία της για το τι μέλλει γενέσθαι, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά πως παραμένει μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα και κοινωνική ευαισθησία, που δεν διστάζει να βγει μπροστά όταν οι περιστάσεις το απαιτούν.
