Η Χριστίνα Λαμπίρη ανοίγει την καρδιά της και προχωρά σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση για τα όσα βίωσε τις τελευταίες της στιγμές στη μικρή οθόνη, φέρνοντας στο φως άγνωστες πτυχές και έντονα συναισθήματα. Η αγαπημένη παρουσιάστρια, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει επιλέξει να απέχει συνειδητά από τα τηλεοπτικά δρώμενα, μίλησε στον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου για το περιοδικό Λοιπόν και περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια το κλίμα απόλυτης πίεσης στο οποίο κλήθηκε να επιβιώσει.
Όπως αποκαλύπτει η ίδια, ο τελευταίος ενάμισης χρόνος της επαγγελματικής της πορείας στην τηλεόραση ήταν μια αληθινή δοκιμασία για τα νεύρα και την ψυχολογία της. Ήταν μια περίοδος γεμάτη ασφυκτική πίεση, η οποία ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με την προσωπική της ιδιοσυγκρασία, τον χαρακτήρα της και τις αξίες της. Η κατάσταση είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε σχεδόν κάθε μέρα επαναλάμβανε στον εαυτό της ότι αυτό που συνέβαινε δεν της ταίριαζε καθόλου. Το προϊόν που καλούνταν να υπηρετήσει ήταν τελείως ξένο προς τις δικές της επιθυμίες και τις καλλιτεχνικές της βλέψεις. Στην πραγματικότητα, ένιωθε ότι έχανε τον ίδιο της τον εαυτό, ότι δεν ήταν πια η Χριστίνα που όλοι γνώριζαν, αλλά μια γυναίκα εγκλωβισμένη σε έναν ρόλο που δεν της άξιζε.
Η Χριστίνα Λαμπίρη δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για τα βαθύτερα κίνητρά της και τον φόβο που την καθοδηγούσε εκείνη την περίοδο. Παραδέχτηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια πως είχε τεράστια ανάγκη τη δουλειά της, γεγονός που της στερούσε τη δυνατότητα να πει το μεγάλο «όχι». Έτρεμε στην ιδέα και μόνο να βρεθεί ξαφνικά χωρίς εργασία, αντιμέτωπη με την αβεβαιότητα της ανεργίας. Αυτός ο βαθύς, εσωτερικός τρόμος την ανάγκαζε να συμβιβάζεται, να λέει συνεχώς «ναι» και να καταβάλλει υπεράνθρωπες προσπάθειες προκειμένου να προσαρμοστεί σε οτιδήποτε της ανέθεταν οι ιθύνοντες των καναλιών, ακόμα κι αν αυτό την έφευγε εντελώς εκτός των ορίων της. Κοιτάζοντας πίσω, αναλογίζεται ότι αυτή η στάση της ίσως να ήταν ένα μεγάλο λάθος, όμως εκείνη τη στιγμή ένιωθε πως δεν είχε άλλη επιλογή.
Η πικρία της παρουσιάστριας γίνεται ακόμα πιο έντονη όταν αναφέρεται στον τρόπο λειτουργίας των τηλεοπτικών σταθμών και στη μοναξιά του παρουσιαστή. Εξηγεί πως για να πετύχει μια εκπομπή, δεν αρκεί απλώς να ανατεθεί ένα πρότζεκτ σε κάποιο πρόσωπο. Απαιτείται ουσιαστική, έμπρακτη στήριξη από την πλευρά της διοίκησης, καθώς και η βεβαιότητα ότι το προϊόν ταιριάζει απόλυτα στο προφίλ του παρουσιαστή. Όταν αυτή η ισορροπία χαθεί, τότε το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό και «καίγονται» τόσο ο άνθρωπος μπροστά από τις κάμερες όσο και ο ιθύνων νους που σχεδίασε την εκπομπή. Ωστόσο, η ίδια εκφράζει το μεγάλο της παράπονο για το γεγονός ότι στην ελληνική τηλεόραση την αποτυχία την πληρώνει πάντα και αποκλειστικά ο παρουσιαστής, ενώ όλοι οι υπόλοιποι υπεύθυνοι καταφέρνουν να βγαίνουν πάντα αλώβητοι και ατσαλάκωτοι από την κρίση.
Το πιο σκληρό κομμάτι της καθημερινότητάς της, όμως, αφορούσε τα παιχνίδια που παίζονταν πίσω από την πλάτη της. Η Χριστίνα Λαμπίρη επιβεβαίωσε με απόλυτο τρόπο ότι έχει ζήσει τη νοσηρή κατάσταση όπου ένας παρουσιαστής καλείται να κάνει σωστά τη δουλειά του ενώ την ίδια στιγμή περιβάλλεται από φήμες. Καθημερινά έβλεπε να κυκλοφορούν δημοσιεύματα που προεξοφλούσαν το κόψιμο της εκπομπής της, ενώ το αποκορύφωμα της προδοσίας ήταν τα κρυφά δοκιμαστικά που διοργανώνονταν μέσα στο ίδιο της το πλατό, προκειμένου να βρεθεί ο αντικαταστάτης της. Όπως σημειώνει, όλα αυτά τα σκληρά χτυπήματα συνδέονται άρρηκτα με τα νούμερα τηλεθέασης. Αν μια εκπομπή σημειώνει ποσοστά της τάξεως του 30%, κανείς δεν τολμά να συμπεριφερθεί με αυτόν τον τρόπο, εκτός και αν υπάρχουν άλυτες προσωπικές διαφορές, κάτι που η ίδια, ευτυχώς, δεν έτυχε να βιώσει ποτέ στην καριέρα της.
